Sanktuarium w Tarnowcu – historia i pielgrzymki

Sanktuarium w Tarnowcu – gdzie leży i jakiej jest diecezji?

Sanktuarium Matki Bożej Zawierzenia w Tarnowcu znajduje się w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, i należy do diecezji rzeszowskiej. Jego historia łączy Jasło, karmelitów oraz cudowną figurę maryjną przeniesioną do Tarnowca w 1789 roku, a obecny tytuł sanktuarium wiąże się z aktem zawierzenia z 12 września 1993 roku (źródło: Interreg Polska-Słowacja – Szlak Maryjny, dostęp 2026).

Gdzie dokładnie znajduje się Tarnowiec?

Tarnowiec leży na Podkarpaciu, w sąsiedztwie Jasła, dlatego pielgrzymi najczęściej planują wizytę jako część trasy przez południowo-wschodnią Polskę. Miejscowość jest związana z diecezją rzeszowską, która obejmuje liczne parafie i miejsca kultu maryjnego regionu.

W praktyce pielgrzymowanie do Tarnowca nie wymaga skomplikowanej logistyki, ale grupy autokarowe powinny wcześniej uzgodnić godzinę przyjazdu. To szczególnie istotne podczas uroczystości parafialnych, nabożeństw maryjnych i sezonu odpustowego.

• Tarnowiec – miejscowość w województwie podkarpackim, położona w powiecie jasielskim.
• Jasło – ważny punkt odniesienia dla historii figury, ponieważ z tamtejszymi karmelitami wiąże się jej wcześniejszy kult.
• Diecezja rzeszowska – właściwa administracja kościelna dla sanktuarium i źródło aktualnych informacji diecezjalnych.
• Podkarpacie – region, w którym pielgrzymi mogą połączyć odwiedziny w Tarnowcu z innymi miejscami modlitwy.
• Sanktuarium maryjne – miejsce modlitwy skupione wokół szczególnego kultu Matki Bożej i historii czczonego wizerunku lub figury.

Jaką rolę pełni sanktuarium w diecezji rzeszowskiej?

Sanktuarium pełni rolę miejsca modlitwy indywidualnej i grupowej, a jego szczególne znaczenie buduje pamięć o Matce Bożej Jasielskiej, hrabinie Katarzynie Kuropatnickiej oraz akcie zawierzenia diecezji. Lokalne relacje opisują Tarnowiec jako ważny ośrodek kultu maryjnego dla mieszkańców regionu.

Dla parafii z Gostycyna taka pielgrzymka może być konkretną lekcją historii Kościoła: pokazuje, że kult nie wyrasta z abstrakcyjnej opowieści, lecz z pamięci o ludziach, decyzjach i wierze przekazywanej przez pokolenia. Zobacz także kult Matki Bożej w polskich sanktuariach.

„Oto odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia”. Łk 1,48, Pismo Święte

Historia drewnianej figury Matki Bożej Jasielskiej – skąd pochodzi?

Matka Boża Jasielska to dawne wezwanie drewnianej figury czczonej dziś w Tarnowcu, charakteryzującej się związkiem z karmelitami w Jaśle, ocaleniem z pożaru z 1783 roku i późniejszym przeniesieniem do nowego miejsca kultu. Źródła lokalne wskazują, że jej autor pozostaje nieznany, a pochodzenie figury uznaje się za prawdopodobnie węgierskie (źródło: Niedziela.pl, materiał o sanktuarium w Tarnowcu, dostęp 2026).

Kim był autor figury Matki Bożej Jasielskiej?

Autor figury nie jest znany. Przekazy wiążą ją prawdopodobnie z artystą węgierskim, lecz nie dają podstaw do przypisania dzieła konkretnej osobie, dlatego uczciwy opis powinien zachować ostrożność i nie dopowiadać nazwiska rzeźbiarza.

Ten brak pewności nie osłabia znaczenia figury. Przeciwnie, kieruje uwagę na jej religijną funkcję: była przedmiotem modlitwy, znakiem obecności Matki Bożej w życiu wspólnoty i świadkiem trudnej historii Jasła.

• Drewno – materiał, z którego wykonano figurę, typowy dla dawnej rzeźby sakralnej.
• Nieznany twórca – jedyna bezpieczna informacja o autorstwie, ponieważ źródła nie potwierdzają nazwiska artysty.
• Prawdopodobne pochodzenie węgierskie – ostrożnie formułowana hipoteza obecna w relacjach o sanktuarium.
• Karmelici w Jaśle – zakonnicy, z którymi łączy się sprowadzenie figury do Jasła.
• Matka Boża Jasielska – pierwotny tytuł figury przed jej związaniem z Tarnowcem i tytułem Zawierzenia.

Co stało się z figurą podczas pożaru Jasła w 1783 roku?

Figura ocalała z pożaru Jasła i klasztoru w 1783 roku, choć ogień dotknął miejsca związanego z karmelitami. To wydarzenie stało się jednym z najważniejszych motywów lokalnej pamięci religijnej o Matce Bożej Jasielskiej (źródło: Niedziela.pl, dostęp 2026).

Nie należy jednak budować na tym zdarzeniu sensacyjnej narracji ani mnożyć niepotwierdzonych szczegółów. Dla pielgrzyma najważniejsze pozostaje to, że ocalała figura zachowała ciągłość kultu mimo katastrofy, zmian politycznych i późniejszego przeniesienia.

Dlaczego historia ocalenia figury jest ważna dla pielgrzymów?

Historia ocalenia jest ważna, ponieważ łączy modlitwę z pamięcią o konkretnym doświadczeniu wspólnoty: pożarze z 1783 roku, utracie miejsca i zachowaniu figury. W chrześcijańskiej pobożności nie zastępuje ona wiary w Boga, lecz pomaga przeżywać wdzięczność oraz zawierzenie.

Dobrym przykładem jest pielgrzym, który przyjeżdża z intencją rodzinną. Nie musi szukać nadzwyczajnych przeżyć. Może zatrzymać się przy figurze, uczestniczyć we Mszy świętej, odmówić dziesiątkę różańca i wrócić do domu z decyzją o pojednaniu lub regularniejszej modlitwie.

„Pobożność ludowa, jeśli jest właściwie ukierunkowana, zwłaszcza pobożność maryjna, prowadzi wiernych do Chrystusa”. Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1674, 1992

Jak figura trafiła do Tarnowca w 1789 roku?

Figura Matki Bożej Jasielskiej trafiła do Tarnowca w 1789 roku po decyzjach władz austriackich, które nakazały złożyć ją w składzie kościoła w Dukli. Jej wykupienie i przewiezienie do Tarnowca umożliwiły starania oraz wsparcie finansowe hrabiny Katarzyny Kuropatnickiej, ówczesnej właścicielki miejscowości (źródło: Niedziela.pl, dostęp 2026).

Dlaczego władze austriackie skierowały figurę do Dukli?

Władze austriackie nakazały złożenie figury w składzie kościoła w Dukli, co wynikało z realiów zaboru i zmian dotykających instytucje kościelne. Ta decyzja nie zakończyła kultu, lecz stworzyła etap przejściowy przed sprowadzeniem figury do Tarnowca.

W historii sanktuariów takie momenty są ważne: decyzje administracyjne wpływają na los przedmiotów kultu, jednak o trwałości modlitwy decydują również wierni i osoby gotowe wziąć odpowiedzialność za zachowanie dziedzictwa.

1. Pożar Jasła w 1783 roku – wydarzenie, po którym figura przetrwała mimo zniszczeń związanych z miastem i klasztorem.
2. Decyzja władz austriackich – nakaz złożenia figury w Dukli, zmieniający jej bezpośrednie miejsce przechowywania.
3. Starania o odzyskanie – działania podejmowane, aby figura nie pozostała bez trwałego miejsca kultu.
4. Wsparcie Katarzyny Kuropatnickiej – finansowa i organizacyjna pomoc właścicielki Tarnowca.
5. Przewiezienie w 1789 roku – moment, od którego Tarnowiec stał się nowym miejscem związanym z figurą.

Kim była hrabina Katarzyna Kuropatnicka?

Hrabina Katarzyna Kuropatnicka była ówczesną właścicielką Tarnowca i osobą, której przypisuje się wsparcie finansowe potrzebne do wykupienia figury. Jej rola pokazuje, że historia sanktuarium powstała także dzięki konkretnej decyzji świeckiej fundatorki, a nie wyłącznie przez spontaniczny rozwój kultu.

W relacji pielgrzymkowej jej imię nie powinno być tylko datą do zapamiętania. To przykład odpowiedzialności za dobro wspólne: zabezpieczenie figury dało lokalnej wspólnocie możliwość dalszej modlitwy i stworzenia miejsca kultu.

Jak rozumieć przeniesienie figury do Tarnowca?

Przeniesienie figury do Tarnowca należy rozumieć jako zmianę miejsca, ale także jako początek nowego rozdziału kultu maryjnego. Ta sama figura, dawniej nazywana Matką Bożą Jasielską, została później związana z tytułem Matki Bożej Zawierzenia.

To ważne rozróżnienie dla osób czytających stare relacje. Nie chodzi o dwie różne figury ani o przypadkową zmianę nazwy. Chodzi o tę samą czczoną figurę, której historia została wzbogacona przez wydarzenia z 1789 i 1993 roku.

Kościoły w Tarnowcu – kiedy powstała obecna świątynia?

Obecny kościół sanktuaryjny wiąże się z budową rozpoczętą w 1935 roku, a uroczyste przeniesienie cudownej figury nastąpiło 2 lipca 1949 roku. Wcześniej pierwszy, zbyt mały kościół zastąpiono kolejną świątynią w 1804 roku, co pokazuje rosnące potrzeby wspólnoty wokół Matki Bożej Jasielskiej (źródło: Interreg Polska-Słowacja – Szlak Maryjny, dostęp 2026).

Dlaczego kościół z 1804 roku zastąpił wcześniejszą świątynię?

Kościół z 1804 roku powstał dlatego, że wcześniejsza świątynia była zbyt mała dla rozwijającej się wspólnoty i kultu związanego z figurą. Budowa nowego miejsca modlitwy była odpowiedzią na realną potrzebę parafian, a nie wyłącznie zmianą architektoniczną.

W sanktuarium liczy się nie tylko sam budynek. Ważna jest możliwość sprawowania liturgii, spowiedzi, modlitwy różańcowej oraz przyjęcia pielgrzymów bez odbierania parafianom ich zwykłego rytmu życia religijnego.

• Kościół wcześniejszy – świątynia uznana za niewystarczającą dla potrzeb miejscowej wspólnoty.
• Rok 1804 – data związana z zastąpieniem pierwszego kościoła nowym budynkiem.
• Rok 1935 – początek budowy kolejnej, większej świątyni w Tarnowcu.
• 2 lipca 1949 roku – data uroczystego przeniesienia figury do nowego kościoła.
• Cudowna figura maryjna – centrum pobożności, wokół którego organizowała się historia kolejnych świątyń.

Kiedy przeniesiono figurę do nowego kościoła?

Figurę przeniesiono uroczyście do nowej świątyni 2 lipca 1949 roku. Data ta stanowi ważny punkt historii Tarnowca, ponieważ zamknęła długi proces budowy rozpoczęty w 1935 roku i połączyła nowy kościół z wcześniejszym kultem Matki Bożej Jasielskiej.

Przy planowaniu katechezy lub pielgrzymki warto zestawić te daty: 1789 – przybycie figury, 1804 – nowy kościół, 1935 – rozpoczęcie budowy większej świątyni, 1949 – przeniesienie figury. Cztery liczby tworzą prostą, czytelną oś historii.

Jak przeżyć wizytę w świątyni z szacunkiem dla liturgii?

Wizytę najlepiej rozpocząć od sprawdzenia aktualnego porządku Mszy świętych, a następnie od krótkiej, cichej modlitwy przed figurą. Pielgrzym nie powinien traktować sanktuarium jak muzeum: najpierw szanuje liturgię i modlących się, dopiero potem robi zdjęcia tam, gdzie jest to dozwolone.

Grupy dziecięce i młodzieżowe potrzebują prostego przygotowania. Przed wejściem opiekun może przypomnieć o wyciszeniu telefonów, odpowiednim stroju, nieprzechodzeniu przed ołtarzem podczas celebracji oraz pozostawieniu czasu na osobistą modlitwę.

Dlaczego Tarnowiec nosi tytuł Sanktuarium Matki Bożej Zawierzenia?

Sanktuarium Matki Bożej Zawierzenia to tytuł związany z wydarzeniem z 12 września 1993 roku, gdy bp Kazimierz Górny dokonał przed figurą aktu zawierzenia całej diecezji rzeszowskiej Matce Bożej. Od tego momentu dawna Matka Boża Jasielska jest w Tarnowcu czczona także pod tytułem Matki Bożej Zawierzenia (źródło: Interreg Polska-Słowacja – Szlak Maryjny, dostęp 2026).

Czym jest akt zawierzenia diecezji?

Akt zawierzenia diecezji to publiczna modlitwa, w której pasterz wraz z wiernymi oddaje Maryi wspólnotę, jej sprawy i drogę wiary, prosząc o prowadzenie do Chrystusa. W Tarnowcu taki akt bp Kazimierz Górny złożył 12 września 1993 roku przed czczoną figurą.

Nie jest to formuła magiczna ani zastępstwo dla osobistego nawrócenia. Zawierzenie ma sens wtedy, gdy prowadzi do praktyki wiary: Eucharystii, pojednania, modlitwy, troski o rodzinę i odpowiedzialności za parafię.

• 12 września 1993 roku – data aktu zawierzenia diecezji rzeszowskiej w Tarnowcu.
• Bp Kazimierz Górny – biskup rzeszowski, który dokonał aktu przed figurą Matki Bożej.
• Diecezja rzeszowska – wspólnota objęta modlitwą zawierzenia.
• Matka Boża Zawierzenia – tytuł związany z wydarzeniem z 1993 roku.
• Matka Boża Jasielska – wcześniejsze wezwanie tej samej figury, przypominające o jej związkach z Jasłem.

Jakie znaczenie ma tytuł Matki Bożej Zawierzenia?

Tytuł Matki Bożej Zawierzenia przypomina, że chrześcijańskie zaufanie nie polega na ucieczce od obowiązków, lecz na oddawaniu ich Bogu w modlitwie i podejmowaniu odpowiedzialnych decyzji. Dla diecezji rzeszowskiej jest to znak wspólnej pamięci o akcie z 1993 roku.

Można przeżyć go bardzo konkretnie. Małżonkowie zawierzają swoją relację, rodzice dzieci, rolnik pracę i pogodę potrzebną gospodarstwu, a młody człowiek wybór szkoły lub zawodu. Potem jednak potrzebne są czyny.

„Prawdziwa pobożność nie polega ani na uczuciu jałowym i przemijającym, ani na jakiejś próżnej łatwowierności”. Paweł VI, Marialis cultus, 1974, nr 38

Jak połączyć modlitwę zawierzenia z życiem parafialnym?

Modlitwę zawierzenia najlepiej połączyć z jednym konkretnym zobowiązaniem podjętym na najbliższy tydzień. Może to być pojednanie z bliską osobą, udział w niedzielnej Eucharystii, rozmowa z dzieckiem bez pośpiechu albo pomoc samotnemu sąsiadowi.

Tak rozumiana pobożność maryjna buduje parafię. Nie kończy się przy figurze, ale wraca do domu, pracy i relacji. Więcej o codziennym rytmie wiary znajdziesz na stronie sakramenty w parafii Gostycyn.

Odpusty i kalendarz pielgrzymkowy w Tarnowcu – kiedy je sprawdzać?

Terminy Mszy świętych, odpustów i przyjmowania grup w Tarnowcu należy potwierdzać bezpośrednio przed wyjazdem, najlepiej w kancelarii sanktuarium lub w oficjalnych komunikatach diecezji rzeszowskiej. Informacje kalendarzowe zmieniają się w ciągu roku, dlatego dane sprawdzone w 2026 roku nie powinny zastępować bieżącego ogłoszenia parafialnego.

Kiedy zaplanować pielgrzymkę na uroczystości odpustowe?

Pielgrzymkę na odpust należy zaplanować po uzyskaniu potwierdzonej daty od sanktuarium, najlepiej z kilkutygodniowym wyprzedzeniem. Termin zależy od programu duszpasterskiego danego roku, dlatego nie należy powielać dat z dawnych plakatów, wpisów społecznościowych ani nieaktualnych stron.

Odpust maryjny zwykle oznacza większą liczbę pielgrzymów, dłuższy program modlitwy i ograniczoną swobodę grupowego zwiedzania. Dla części osób to największa wartość wyjazdu, dla innych lepszym wyborem będzie zwykły dzień powszedni.

• Kontakt z kancelarią – najpewniejsza droga do potwierdzenia terminu Mszy i możliwości przyjazdu grupy.
• Komunikaty diecezji rzeszowskiej – pomocne źródło aktualnych zapowiedzi ważniejszych uroczystości.
• Odpust maryjny – termin wymagający wcześniejszej rezerwacji transportu oraz planu dla większej grupy.
• Dzień powszedni – spokojniejsza opcja dla osób potrzebujących czasu na modlitwę i rozmowę z duszpasterzem.
• Kalendarz liturgiczny – narzędzie potrzebne do sprawdzenia świąt i okresów, które wpływają na organizację wyjazdu.

Jak sprawdzić aktualne godziny Mszy świętych?

Aktualne godziny Mszy świętych sprawdza się w ogłoszeniach sanktuarium, przez kontakt z kancelarią albo na stronie właściwej diecezji. Najbezpieczniej potwierdzić je 7-14 dni przed wyjazdem, a przy grupie autokarowej ponowić kontakt na kilka dni przed przyjazdem.

To drobny krok, który oszczędza nieporozumień. Zmiana godzin może wynikać z pogrzebu, ślubu, rekolekcji, wizyty biskupa lub programu odpustowego, więc nawet dobrze znany porządek nabożeństw nie jest gwarancją.

Jak przygotować intencje pielgrzymkowe?

Intencje warto zebrać na jednej kartce lub w małym zeszycie jeszcze przed wyjazdem. Zamiast długiej listy haseł dobrze zapisać imiona, konkretne sprawy oraz intencję dziękczynną, bo pielgrzymka nie powinna być wyłącznie prośbą.

Przykład: rodzina może modlić się za chorego dziadka, za zgodę między rodzeństwem, za rocznicę małżeństwa i za zmarłych. Taka lista pomaga przeżyć pobyt uważnie, bez nerwowego przypominania sobie wszystkiego dopiero pod koniec dnia.

Przed wyjazdem sprawdź również kalendarz liturgiczny i odpusty.

Jak zaplanować pielgrzymkę do Tarnowca krok po kroku?

Pielgrzymkę do Tarnowca najlepiej zaplanować w 6 krokach: wybrać cel duchowy, potwierdzić termin z kancelarią, ustalić transport, przygotować liturgię w grupie, zaplanować postój i przekazać uczestnikom jasne zasady. Z perspektywy grup parafialnych z Kujaw i Pomorza trzeba zwykle założyć wyjazd wielogodzinny lub dwudniowy, ponieważ Tarnowiec leży na Podkarpaciu.

Jak ułożyć program jednodniowej lub dwudniowej pielgrzymki?

Program jednodniowy sprawdza się przy małej grupie gotowej na dłuższą podróż, natomiast program dwudniowy daje czas na Mszę, modlitwę i odwiedzenie innych miejsc Podkarpacia. W obu wariantach pierwszy krok to potwierdzenie godziny, w której sanktuarium może przyjąć grupę.

1. Cel pielgrzymki – animator określa, czy grupa jedzie na Mszę, odpust, modlitwę zawierzenia czy poznanie historii sanktuarium.
2. Termin – organizator potwierdza datę oraz godzinę wizyty w kancelarii, nie opierając się na starych informacjach internetowych.
3. Transport – przewoźnik otrzymuje dokładny adres, plan postojów i liczbę uczestników wraz z kontaktem do opiekuna grupy.
4. Program modlitwy – grupa przygotowuje czytanie, różaniec, śpiew lub chwilę ciszy, zachowując pierwszeństwo liturgii sprawowanej w sanktuarium.
5. Posiłek i przerwy – opiekun ustala postoje oraz informuje uczestników, czy mają zabrać prowiant i wodę.
6. Rozliczenie kosztów – uczestnicy otrzymują pełną kwotę transportu, ewentualnych noclegów i posiłków przed wpłatą zaliczki.

Przejrzystość finansowa buduje zaufanie. Koszt autokaru, noclegu lub posiłku zależy od liczby osób i trasy, dlatego organizator powinien podać uczestnikom wyliczenie, a nie ogólną formułę „to zależy”. Dane cenowe należy potwierdzić u przewoźników i obiektów w miesiącu organizacji wyjazdu.

Czy warto połączyć Tarnowiec z Duklą i Krosnem?

Tak, połączenie Tarnowca z Duklą lub Krosnem może mieć sens przy pielgrzymce dwudniowej, ponieważ pozwala lepiej wykorzystać długą podróż na Podkarpacie. Program trzeba jednak ułożyć realistycznie: zbyt wiele punktów w jeden dzień odbiera czas na modlitwę i zamienia pielgrzymkę w pośpieszne zwiedzanie.

Dukla ma znaczenie dla historii figury, ponieważ tam miała zostać złożona po decyzji władz austriackich. Krosno może być naturalnym punktem logistycznym, ale jego włączenie zależy od godzin, możliwości grupy i celu duszpasterskiego wyjazdu.

• Tarnowiec – główny cel modlitwy przy figurze Matki Bożej Zawierzenia.
• Dukla – miejscowość istotna dla opowieści o przechowywaniu figury po decyzji władz austriackich.
• Krosno – możliwy punkt postoju lub noclegu przy trasie podkarpackiej.
• Jasło – miasto związane z karmelitami, pożarem z 1783 roku i dawnym tytułem Matki Bożej Jasielskiej.
• Gostycyn – punkt wyjazdu, z którego program wymaga odpowiedzialnego zaplanowania czasu przejazdu.

Jak przygotować dzieci i seniorów do wyjazdu?

Przygotowanie dzieci i seniorów zaczyna się od podania dokładnej godziny zbiórki, długości przejazdu, liczby postojów i kontaktu do opiekuna. Osoby przyjmujące leki powinny zabrać je w podręcznym bagażu, a organizator nie powinien zakładać, że każdy uczestnik sam poradzi sobie z długim dniem.

Dobry przykład: opiekun przed wyjazdem rozdaje jedną kartkę z trasą, telefonem kontaktowym, planowaną godziną Mszy, zasadami powrotu do autokaru i informacją o stroju. To proste, a ogranicza stres całej grupy.

Inspiracje dla organizatorów znajdziesz na stronie pielgrzymki parafialne z Gostycyna oraz w artykule sanktuarium w Kodniu – historia i pielgrzymki.

Najczęściej zadawane pytania

Gdzie znajduje się Sanktuarium Matki Bożej Zawierzenia?

Sanktuarium znajduje się w Tarnowcu w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim. Należy do diecezji rzeszowskiej i jest związane z kultem figury nazywanej dawniej Matką Bożą Jasielską.

Skąd pochodzi cudowna figura z Tarnowca?

Figurę wyrzeźbił nieznany artysta, którego pochodzenie źródła określają ostrożnie jako prawdopodobnie węgierskie. Do Jasła sprowadzili ją karmelici, a potem jej historia została związana z Tarnowcem.

Czy figura ocalała z pożaru Jasła?

Tak, według relacji o sanktuarium figura ocalała z pożaru Jasła i klasztoru w 1783 roku. To wydarzenie jest jednym z najważniejszych elementów historii dawnej Matki Bożej Jasielskiej (źródło: Niedziela.pl, dostęp 2026).

Jak figura trafiła do Tarnowca?

Po nakazie władz austriackich, aby złożyć figurę w Dukli, podjęto starania o jej odzyskanie. Dzięki wsparciu hrabiny Katarzyny Kuropatnickiej figurę wykupiono i przewieziono do Tarnowca w 1789 roku.

Skąd wzięła się nazwa Matki Bożej Zawierzenia?

Nazwa wiąże się z aktem zawierzenia diecezji rzeszowskiej, którego 12 września 1993 roku dokonał bp Kazimierz Górny przed figurą w Tarnowcu. Od tego wydarzenia sanktuarium jest określane tytułem Matki Bożej Zawierzenia.

Kiedy zbudowano obecny kościół w Tarnowcu?

Budowę obecnej większej świątyni rozpoczęto w 1935 roku. Uroczyste przeniesienie figury do nowego kościoła odbyło się 2 lipca 1949 roku.

Czy można zorganizować pielgrzymkę parafialną do Tarnowca?

Tak, można zorganizować pielgrzymkę parafialną, ale termin wizyty należy wcześniej uzgodnić z kancelarią sanktuarium. Przy większej grupie warto potwierdzić godzinę Mszy, możliwość wspólnej modlitwy oraz sprawy organizacyjne na 7-14 dni przed wyjazdem.

Kiedy sprawdzić godziny Mszy i odpustu w Tarnowcu?

Godziny Mszy i terminy odpustu najlepiej sprawdzić bezpośrednio przed wyjazdem w kancelarii sanktuarium lub w aktualnych komunikatach diecezji rzeszowskiej. Harmonogram może zmieniać się z powodu uroczystości, rekolekcji albo wydarzeń parafialnych.

Źródła i literatura

1. Niedziela.pl, „Sanktuarium w Tarnowcu – przystań podkarpackich rolników”, dostęp 2026. Informacje o historii figury, pożarze Jasła i przeniesieniu do Tarnowca.
2. Interreg Polska-Słowacja – Szlak Maryjny, „Sanktuarium Matki Bożej Zawierzenia – Tarnowiec”, dostęp 2026. Informacje o dziejach sanktuarium i akcie zawierzenia.
3. Diecezja Rzeszowska, dostęp 2026. Oficjalne źródło informacji diecezjalnych i bieżących komunikatów.
4. Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1674, 1992. O miejscu pobożności ludowej w życiu wiary.
5. Paweł VI, „Marialis cultus”, 1974. O autentycznej pobożności maryjnej.