Modlitwa o powołanie kapłańskie – tekst i intencje

Modlitwa o powołanie kapłańskie – dlaczego jednoczy cały Kościół?

Modlitwa o powołanie kapłańskie jest prośbą całej wspólnoty do Jezusa Chrystusa o ludzi gotowych służyć Kościołowi jako prezbiterzy, ale też o mądrość dla rodzin, kapłanów i rozeznających. Jej biblijnym punktem odniesienia są słowa z Mt 9,37-38 i Łk 10,2 o proszeniu Pana żniwa o robotników.

W Parafii Gostycyn taka modlitwa ma bardzo konkretny sens: obejmuje osoby już pracujące duszpastersko, uczniów stawiających pytania o przyszłość, rodziców oraz tych, którzy potrzebują odwagi, by uczciwie rozmawiać o wierze. Nie jest akcją rekrutacyjną do seminarium duchownego. Jest aktem zaufania, że Bóg prowadzi każdego człowieka drogą odpowiednią dla niego.

„Prośba o robotników na żniwo” jest ewangelicznym wezwaniem Jezusa do modlitwy za tych, którzy będą głosić Ewangelię i służyć wspólnocie. — Pismo Święte, Mt 9,37-38; Łk 10,2, wydanie użyte na stronie

Czym jest powołanie kapłańskie?

Powołanie kapłańskie to dobrowolnie rozeznawane wezwanie Boga do służby prezbitera w Kościele katolickim, charakteryzujące się pragnieniem głoszenia słowa Bożego, sprawowania sakramentów i troską o powierzoną wspólnotę. Nie jest zawodem ani spełnianiem oczekiwań rodziny.

Kapłan przyjmuje święcenia po formacji, która obejmuje między innymi życie modlitwy, studia filozoficzno-teologiczne, pracę nad dojrzałością emocjonalną i praktyki duszpasterskie. Sama sympatia do księdza, wzruszenie podczas rekolekcji albo chwilowy zachwyt liturgią nie wystarczą do podjęcia decyzji. Są sygnałem, który trzeba spokojnie sprawdzić.

Czy każdy młody człowiek powinien iść do seminarium?

Nie. Seminarium duchowne jest drogą dla człowieka, który po czasie modlitwy i rozmów rozpoznaje możliwe wezwanie do kapłaństwa, a nie obowiązkiem dla każdego aktywnego katolika.

Z perspektywy życia parafialnego dobrze widać, że Pan Bóg buduje wspólnotę przez wiele powołań: małżeństwa, rodziny, osoby samotne, katechetów, wolontariuszy i osoby konsekrowane. Presja może zranić, dlatego pytanie o przyszłość warto stawiać z taktem, bez publicznego wskazywania konkretnych osób.

• Kapłaństwo oznacza służbę sakramentalną i duszpasterską w Kościele, rozeznawaną w wolności przez kandydata.
• Małżeństwo jest drogą przymierza kobiety i mężczyzny oraz codziennego świadectwa wiary w rodzinie.
• Życie konsekrowane łączy śluby lub przyrzeczenia z konkretnym charyzmatem zgromadzenia albo instytutu.
• Samotność przeżywana dla Boga może stać się dojrzałą formą służby, modlitwy i odpowiedzialności za innych.
• Wolontariat parafialny pozwala młodym sprawdzić gotowość do bezinteresownej pomocy bez składania deklaracji o przyszłym powołaniu.

Jedno zdanie, które warto zachować w rozmowie z młodym człowiekiem, brzmi: modlimy się nie o „koniecznie księdza”, lecz o odwagę przyjęcia tej drogi, do której Bóg naprawdę go zaprasza.

Dlaczego Kościół modli się o powołania kapłańskie?

Kościół modli się o powołania, ponieważ Jezus Chrystus sam polecił prosić Pana żniwa o robotników, a posługa kapłanów służy głoszeniu Ewangelii, Eucharystii i pojednaniu. Modlitwa obejmuje kandydatów, kapłanów, osoby konsekrowane oraz wspólnoty, które pomagają w rozeznaniu (źródło: Mt 9,37-38; Łk 10,2).

Jak modlitwa za powołania pomaga kapłanom?

Modlitwa za kapłanów pomaga im wytrwać w codziennej służbie, szczególnie gdy łączą celebrację sakramentów, odwiedziny chorych, katechezę, kancelarię i towarzyszenie rodzinom. Nie zastępuje odpoczynku, formacji ani odpowiedzialnej pomocy, ale przypomina, że duszpasterz nie działa samotnie.

W praktyce parafialnej można objąć nią proboszcza, wikariusza, księdza seniora albo kapłana pochodzącego z miejscowości, zawsze z poszanowaniem jego prywatności. Po Mszy świętej wystarczy krótka, stała intencja: „Za naszych duszpasterzy, aby byli wierni Chrystusowi i bliscy ludziom”.

Co Sobór Watykański II mówi o posłudze prezbitera?

Sobór Watykański II ukazuje prezbitera jako współpracownika biskupa, powołanego do głoszenia słowa, sprawowania kultu i pasterskiego prowadzenia ludu Bożego. Dokument Presbyterorum ordinis z 1965 roku wiąże tę posługę z misją całego Kościoła, a nie z osobistym prestiżem kapłana.

Parafraza nauczania Soboru: prezbiterzy przez święcenia i posłanie uczestniczą w służbie Chrystusa Nauczyciela, Kapłana i Pasterza. — Sobór Watykański II, Presbyterorum ordinis, 1965

To ważna korekta dla języka używanego w domu i w parafii. Kapłaństwo nie jest „wyższą kategorią” chrześcijaństwa. Jest szczególną służbą, która potrzebuje pokory, modlitwy wspólnoty i uczciwego rozeznania.

• Eucharystia pozostaje centrum posługi kapłana, ponieważ prezbiter przewodniczy zgromadzeniu liturgicznemu w imieniu Chrystusa i Kościoła.
• Sakrament pokuty wymaga od kapłana dyskrecji, dyspozycyjności i stałej troski o własne życie duchowe.
• Głoszenie słowa Bożego obejmuje homilię, katechezę oraz rozmowy, w których ludzie szukają światła dla konkretnych decyzji.
• Towarzyszenie rodzinom wyraża się między innymi w przygotowaniu do chrztu, małżeństwa, pogrzebu i w odwiedzinach duszpasterskich.
• Współpraca świeckich nie jest dodatkiem, ponieważ parafia dojrzewa wtedy, gdy odpowiedzialność za jej życie podejmują także wierni.

Modlitwa o powołania jest więc także modlitwą o zdrowe relacje we wspólnocie: bez idealizowania księży, bez plotek i bez oczekiwania, że jedna osoba wykona wszystko.

Modlitwa o powołania kapłańskie – tekst do wspólnej modlitwy

Modlitwa o powołania kapłańskie może być odmawiana po Eucharystii, podczas adoracji albo w domu; jej prosty tekst prosi o światło dla rozeznających, świętość kapłanów i odwagę rodzin. Najlepiej wyznaczyć stały moment tygodnia, na przykład 5 minut po jednej wybranej Mszy świętej.

Tekst można odczytać wspólnie. Pierwszą część prowadzi kapłan lub lektor, a odpowiedź wiernych może brzmieć: „Panie żniwa, prowadź i umacniaj”.

Panie Jezu Chryste, Ty wezwałeś uczniów, aby prosili Pana żniwa o robotników. Wejrzyj na swój Kościół: daj młodym światło i odwagę do rozeznania drogi życia, umacniaj kapłanów w wierności, a naszym rodzinom daj serca otwarte na Twoją wolę. Niech w Parafii Gostycyn nie zabraknie ludzi gotowych służyć Tobie i bliźnim. Amen. — modlitwa wspólnotowa opracowana na podstawie Mt 9,37-38

Jak modlić się za rozeznających powołanie?

Zacznij od prośby o wolność serca dla konkretnej osoby lub dla wszystkich rozeznających, a następnie dodaj intencję o cierpliwość na czas rozmów, modlitwy i decyzji. Nie proś o wynik narzucony z zewnątrz; proś o rozpoznanie prawdy.

Krótka modlitwa indywidualna może brzmieć: „Boże, prowadź tych, którzy pytają o swoje miejsce w Kościele. Daj im pokój, mądrych przewodników i odwagę, by nie uciekali przed Twoim głosem ani przed odpowiedzialnością. Amen”.

Jeśli ktoś rozważa seminarium duchowne, większą pomocą niż ciekawość są zwyczajne gesty: dyskretna pamięć w modlitwie, zaproszenie do rozmowy z zaufanym duszpasterzem oraz zgoda na to, że rozeznanie może prowadzić także do małżeństwa lub innej drogi.

Jak modlić się za kapłanów i duszpasterzy?

Za kapłanów módl się konkretnie o wierność Ewangelii, roztropność w decyzjach, zdrowie, ochronę przed zniechęceniem i zdolność słuchania ludzi. Jedna intencja tygodniowo pomaga przejść od ogólnego hasła do uważnej modlitwy.

Przykład: w pierwszą niedzielę miesiąca można modlić się za spowiedników, w drugą za kapłanów chorych i seniorów, w trzecią za duszpasterzy dzieci oraz młodzieży, a w czwartą za nowych kandydatów do kapłaństwa. Taki rytm dobrze łączy się z parafialną liturgią Mszy świętej.

Jak modlić się za rodziny wspierające powołania?

Za rodziny módl się o język bez lęku i manipulacji, bo dom często jako pierwszy pomaga młodemu człowiekowi usłyszeć pytanie o sens życia. Rodzice nie muszą rozumieć każdej decyzji od razu, ale mogą towarzyszyć bez zawstydzania i wywierania presji.

• Codzienna modlitwa rodzinna może zawierać jedno zdanie za młodych rozeznających swoją drogę, odmawiane na przykład po wieczornym pacierzu.
• Adoracja Najświętszego Sakramentu daje przestrzeń ciszy, w której człowiek nie musi natychmiast odpowiadać na wszystkie pytania.
• Rozmowa z duszpasterzem pomaga oddzielić autentyczne pragnienie służby od chwilowej presji albo wyobrażeń o życiu księdza.
• Sakrament pokuty może wspierać uczciwe rozeznanie, gdy jest przeżywany regularnie i bez traktowania go jak testu „przydatności” do seminarium.
• Modlitwa za rodziców obejmuje ich obawy o relacje, przyszłość dziecka i codzienną więź w rodzinie.

Parafialne spotkania powołaniowe, rekolekcje i terminy kontaktu z duszpasterstwem należy sprawdzać wyłącznie w aktualnych ogłoszeniach parafialnych lub komunikatach diecezji. Dane te zmieniają się w ciągu roku.

Intencje o powołania w modlitwie wiernych – gotowe propozycje

Intencje o powołania w modlitwie wiernych powinny być krótkie, zrozumiałe i otwarte na wszystkie drogi życia chrześcijańskiego. Dobra intencja zawiera jedną prośbę, wskazuje konkretną grupę oraz kończy się wezwaniem „Ciebie prosimy”, dzięki czemu wspólnota może odpowiedzieć bez wahania.

Jak ułożyć intencję o powołanie kapłańskie?

Ułóż intencję w trzech krokach: nazwij osobę lub wspólnotę, wskaż łaskę, o którą prosisz, i zachowaj jeden prosty sens zdania. Długa zapowiedź albo kilka próśb naraz utrudniają modlitewną odpowiedź wiernych.

1. Wybierz adresata prośby, na przykład kandydatów do seminarium duchownego, kapłanów, rodziców albo młodzież.
2. Nazwij jedną łaskę, taką jak światło, odwaga, wierność, pokój serca lub mądrość w rozeznaniu.
3. Unikaj presji, ponieważ intencja ma szanować wolność osoby i nie może sugerować, że każda aktywność kościelna prowadzi do święceń.
4. Użyj języka wspólnoty, aby modlitwa brzmiała naturalnie w zgromadzeniu, a nie jak prywatny komunikat.
5. Sprawdź długość, bo jedno zdanie liczące zwykle 15-30 słów łatwo odczytać i usłyszeć podczas liturgii.

Jakie intencje można odczytać podczas Mszy świętej?

Poniższe intencje można wykorzystać po dostosowaniu do liturgii danego dnia i wskazówek celebransa. Nie wpisują one nazwisk osób rozeznających bez ich wyraźnej zgody.

• Za Kościół, aby przez modlitwę i świadectwo pomagał młodym odczytywać Boże wezwanie do służby, Ciebie prosimy.
• Za kapłanów, aby w Eucharystii, słowie Bożym i sakramencie pokuty odnawiali radość swojej posługi, Ciebie prosimy.
• Za kandydatów do seminarium duchownego, aby wzrastali w dojrzałości, prawdzie i wolności serca, Ciebie prosimy.
• Za rodziny, aby umiały rozmawiać z dziećmi o wierze i nie bały się wspierać ich dobrych decyzji, Ciebie prosimy.
• Za osoby konsekrowane, aby ich wierność modlitwie i służbie budziła nadzieję w lokalnych wspólnotach, Ciebie prosimy.
• Za zmarłych kapłanów związanych z naszą parafią, aby Chrystus przyjął ich do swojej chwały, Ciebie prosimy.

Najlepsza intencja jest jasna już przy pierwszym słuchaniu. W modlitwie wiernych nie trzeba wyjaśniać całej teologii powołania – wystarczy precyzyjnie prosić.

Światowy Dzień Modlitw o Powołania – kiedy przypada?

Światowy Dzień Modlitw o Powołania przypada w IV Niedzielę Wielkanocną, nazywaną Niedzielą Dobrego Pasterza; konkretna data zmienia się co roku wraz z kalendarzem liturgicznym. Przed zapowiedzią w Parafii Gostycyn należy sprawdzić bieżący kalendarz diecezjalny lub parafialny.

Dlaczego Niedziela Dobrego Pasterza łączy się z powołaniami?

Niedziela Dobrego Pasterza odwołuje się do Chrystusa, który prowadzi i zna swoje owce, dlatego Kościół modli się wtedy szczególnie za tych, którzy mają służyć ludowi Bożemu. Ten dzień nie ogranicza modlitwy do jednego zawodu, lecz przypomina o odpowiedzialności za rozeznawanie i troskę o wspólnotę.

W parafii można przygotować krótką adorację, modlitwę wiernych, świadectwo osoby konsekrowanej albo spotkanie dla młodzieży. Program powinien być ogłoszony dopiero po potwierdzeniu przez organizatorów.

Jak przygotować parafialną modlitwę w tym dniu?

Przygotuj modlitwę w 4 prostych elementach: czytanie Ewangelii dnia, chwila ciszy, pięć intencji i błogosławieństwo. Forma trwająca 20-30 minut jest dostępna także dla rodzin z dziećmi i osób starszych.

• Ewangelia o Dobrym Pasterzu daje biblijny punkt wyjścia i chroni spotkanie przed zamianą w zwykłą pogadankę.
• Pięć minut ciszy pozwala uczestnikom wypowiedzieć własną intencję bez przymusu dzielenia się nią publicznie.
• Modlitwa za kapłanów obejmuje ich wierność, zdrowie i zdolność służenia ludziom z cierpliwością.
• Modlitwa za młodych prosi o rozeznanie wszystkich życiowych dróg, w tym małżeństwa, kapłaństwa i życia konsekrowanego.
• Aktualne ogłoszenie powinno podać wyłącznie potwierdzoną godzinę i miejsce wydarzenia, sprawdzone w bieżących komunikatach.

Dane dotyczące daty i lokalnego programu są zmienne. Informację warto oznaczyć rokiem, na przykład „program sprawdzony w kwietniu 2026”, zamiast kopiować zeszłoroczną zapowiedź.

Jak rozeznaje się powołanie kapłańskie krok po kroku?

Rozeznanie powołania kapłańskiego zwykle trwa miesiące lub lata i łączy regularną modlitwę, życie sakramentalne, rozmowę z doświadczonym duszpasterzem oraz ocenę własnej dojrzałości. Dokument Jana Pawła II Pastores dabo vobis z 1992 roku wskazuje na potrzebę ludzkiego, duchowego, intelektualnego i duszpasterskiego wymiaru formacji.

Jaką rolę mają modlitwa i sakramenty?

Zacznij od stałego rytmu: codziennie 10-15 minut modlitwy osobistej, niedzielna Eucharystia i regularna spowiedź ustalona z rozsądnym kierownictwem duchowym. Taki porządek nie daje automatycznej odpowiedzi, ale pozwala odróżnić trwałe pragnienie od chwilowego napięcia.

Osoba rozeznająca nie musi mnożyć praktyk, aby „zasłużyć” na powołanie. Ważniejsza jest uczciwość: czy umie budować relacje, przyjmować korektę, dotrzymywać obowiązków, żyć w prawdzie i troszczyć się o innych także wtedy, gdy nikt tego nie widzi.

Jak rozmawiać z kierownikiem duchowym?

Umów regularną rozmowę z zaufanym kapłanem lub kompetentnym kierownikiem duchowym i przynieś konkretne pytania, doświadczenia oraz wątpliwości z ostatnich tygodni. Jedna szczera rozmowa co 4-6 tygodni bywa bardziej pomocna niż częste szukanie wielu sprzecznych opinii.

Kierownik duchowy nie podejmuje decyzji za drugą osobę. Pomaga nazwać motywacje, zauważyć lęki i sprawdzić, czy decyzja dojrzewa w pokoju, odpowiedzialności oraz gotowości do służby.

Parafraza: formacja przyszłych kapłanów ma obejmować dojrzewanie ludzkie, duchowe, intelektualne i duszpasterskie. — Jan Paweł II, Pastores dabo vobis, 1992

1. Zapisz pytania po modlitwie lub rekolekcjach, aby rozmowa nie opierała się wyłącznie na ulotnym nastroju.
2. Powiedz o obawach dotyczących rodziny, samotności, nauki lub odpowiedzialności, ponieważ przemilczane lęki utrudniają rozeznanie.
3. Przyjmij czas jako część procesu, gdyż pośpiech nie jest dowodem autentyczności powołania.
4. Włącz zwykłe obowiązki szkolne, zawodowe i rodzinne do oceny, bo dojrzałość ujawnia się przede wszystkim w codzienności.
5. Szanuj dyskrecję rozmowy, ponieważ cudze rozeznanie nie powinno stawać się tematem plotek ani publicznych oczekiwań.

Treść ma charakter formacyjny i informacyjny; nie zastępuje indywidualnej rozmowy z duszpasterzem, kierownikiem duchowym ani specjalistą, gdy ktoś doświadcza kryzysu psychicznego.

Powołanie kapłańskie a powołanie do małżeństwa – czym się różnią?

Powołanie kapłańskie i powołanie do małżeństwa różnią się formą życia oraz zobowiązaniami, lecz oba są drogami odpowiedzi na miłość Boga i służby drugiemu człowiekowi. Kościół nie traktuje małżeństwa jako planu gorszego, a kapłaństwa jako automatycznej miary większej świętości.

Czym różnią się te drogi w codziennym życiu?

Kapłan diecezjalny żyje w celibacie i służy wspólnocie przez sakramenty oraz duszpasterstwo, natomiast małżonkowie budują sakramentalną jedność i rodzinę. W obu przypadkach decyzja wymaga zdolności do trwałego zobowiązania, pracy nad sobą i odpowiedzialnej miłości.

Element	Powołanie kapłańskie	Powołanie do małżeństwa
Podstawowa forma służby	Głoszenie słowa, sakramenty i troska duszpasterska o wspólnotę.	Wzajemna miłość małżonków, rodzina i świadectwo wiary w domu.
Trwałe zobowiązanie	Święcenia oraz przyrzeczenia składane zgodnie z prawem i obrzędem Kościoła.	Przymierze małżeńskie wyrażone wobec Boga i wspólnoty Kościoła.
Rozeznanie	Modlitwa, kierownictwo duchowe, formacja i etap seminaryjny.	Modlitwa, dojrzałość relacji, narzeczeństwo i przygotowanie do sakramentu.
Wspólnota wsparcia	Diecezja, parafia, prezbiterium i osoby świeckie.	Współmałżonek, rodzina, parafia oraz wspólnoty małżeńskie.

Czy można zmienić rozeznawaną drogę?

Tak. Człowiek może po uczciwym rozeznaniu odkryć, że nie jest powołany do seminarium albo że potrzebuje więcej czasu, i nie jest to porażka. Prawda o własnej drodze jest ważniejsza niż spełnienie cudzych oczekiwań.

• Rezygnacja z formacji może być dojrzałą decyzją, jeśli prowadzi do większej prawdy i odpowiedzialności za własne życie.
• Małżeństwo po okresie rozeznania nie unieważnia wcześniejszej modlitwy, ponieważ ona mogła pomóc lepiej poznać siebie.
• Kontakt z parafią warto zachować, bo służba w Kościele nie zależy wyłącznie od przyjęcia święceń.
• Szacunek rodziny chroni młodego człowieka przed wstydem i przed decyzjami podejmowanymi wyłącznie dla aprobaty innych.

Najuczciwszym owocem rozeznania nie jest szybka deklaracja, lecz decyzja podjęta w wolności i odpowiedzialności.

Modlitwa wspólnoty Parafii Gostycyn – jak wspierać powołania na co dzień?

Wsparcie powołań w Parafii Gostycyn zaczyna się od stałej modlitwy, życzliwych rozmów i współodpowiedzialności świeckich za parafię, a nie od wywierania presji na młodych. Jedna cotygodniowa intencja, obecność na adoracji i kultura dyskrecji tworzą bezpieczne środowisko rozeznania.

Jakie działania może podjąć parafia?

Zacznij od małych, powtarzalnych działań: stałej intencji w modlitwie wiernych, modlitwy po Mszy świętej oraz zaproszenia do rozmowy z duszpasterzem. Regularność buduje zaufanie skuteczniej niż pojedyncza, głośna akcja.

• Stała intencja niedzielna może przez jeden miesiąc obejmować rozeznających, kapłanów i rodziny, bez ujawniania prywatnych historii.
• Adoracja raz w miesiącu może trwać 30 minut i zawierać Ewangelię, ciszę oraz modlitwę wspólnotową.
• Świadectwo powołania powinno należeć do osoby, która sama chce je złożyć i uzgodniła formę z parafią.
• Rozmowa po spotkaniu młodzieży daje możliwość zadania pytań bez konieczności deklarowania decyzji wobec grupy.
• Pomoc materialna dla seminarium wymaga jasnej informacji o celu zbiórki, organizatorze i sposobie rozliczenia środków.
• Aktualne komunikaty należy publikować w parafialnych ogłoszeniach dopiero po potwierdzeniu terminu przez diecezję lub organizatora.

Jak rozmawiać z osobą, która pyta o kapłaństwo?

Najpierw słuchaj, potem zapytaj, czego ta osoba potrzebuje teraz: modlitwy, rozmowy, kontaktu z duszpasterzem czy zwykłego spokoju. Zdanie „nie musisz decydować dziś” często pomaga bardziej niż gotowa rada.

Unikaj trzech błędów: żartów o przyszłym księdzu, publicznego komentowania cudzych wątpliwości i przekonywania, że tylko jedna odpowiedź będzie „pobożna”. Wspólnota daje świadectwo dojrzałej wiary wtedy, gdy umie towarzyszyć bez kontroli.

Najczęściej zadawane pytania

O co modlić się w intencji powołań?

Proś o odwagę i światło dla rozeznających, świętość oraz wytrwałość kapłanów, a także o rodziny i wspólnoty umiejące mądrze towarzyszyć młodym. Intencja powinna zawsze szanować wolność osoby, a nie narzucać jej konkretnego wyboru.

Kiedy jest Światowy Dzień Modlitw o Powołania?

Światowy Dzień Modlitw o Powołania obchodzi się w Niedzielę Dobrego Pasterza, czyli w IV Niedzielę Wielkanocną. Dokładna data zmienia się co roku, dlatego przed publikacją ogłoszenia trzeba sprawdzić aktualny kalendarz liturgiczny.

Czy można modlić się za konkretnego kleryka?

Tak, można modlić się za konkretnego kleryka lub osobę rozeznającą powołanie. Należy jednak chronić jej prywatność i nie ujawniać publicznie informacji o jej sytuacji bez wyraźnej zgody.

Czy kapłaństwo jest jedynym powołaniem?

Nie. Kościół mówi także o powołaniu do małżeństwa, życia konsekrowanego, samotności przeżywanej dla Boga oraz wielu form służby świeckich. Każda z tych dróg wymaga modlitwy, dojrzałości i odpowiedzialności za innych.

Jak rozpoznać powołanie kapłańskie?

Rozeznanie łączy codzienną modlitwę, życie sakramentalne, dojrzałość, rozmowę z zaufanym duszpasterzem i czas. Nie powinno opierać się wyłącznie na silnym emocjonalnym doświadczeniu ani na presji otoczenia.

Jak modlić się za kapłanów?

Módl się konkretnie o ich wierność Ewangelii, mądrość w decyzjach, zdrowie, odpoczynek i zdolność słuchania ludzi. Możesz włączyć tę intencję do codziennego pacierza albo do modlitwy wiernych podczas Eucharystii.

Czy modlitwa o powołania jest tylko dla młodzieży?

Nie, modlitwa o powołania jest zadaniem całej wspólnoty: dzieci, rodziców, seniorów, kapłanów i osób konsekrowanych. Każdy może prosić o światło dla rozeznających i o wierność dla osób już służących w Kościele.

Źródła i literatura

1. Pismo Święte – Ewangelia według św. Mateusza 9,37-38, dostęp sprawdzany dla potrzeb redakcyjnych.
2. Sobór Watykański II, Presbyterorum ordinis, 1965.
3. Jan Paweł II, Pastores dabo vobis, 1992.
4. Pismo Święte – Ewangelia według św. Łukasza 10,2, dostęp sprawdzany dla potrzeb redakcyjnych.